معماری ما

تجربه را تجربه کردن خطا ست
معماری ما
همراهی با خبرنامه‌ی معماری ما
آخرین نظرات

به لطف خدا در پردیس هنرها در ترم گذشته کارگاهی برای ساخت نمونه طاقهایی (البته فقط بخش تویزه زنی) شکل گرفت و دانشجویان واحد معماری اسلامی 2 مشغول به ساخت شدند.

4 نوع طاق متفاوت به 4 گروه واگذار شد و هرگروه قبل از روز کارگاه ماکت قوس خود را ساخته بود.

فرآیند پروژه ساخت به شرح زیر بود:

ازآنجایی که نوع طاقها به شکلی بود که تویزه ها تویزه های یکسانی بود ،نوع قوس هرگروه، تنها متفاوت از گروه دیگر بود. قوس ها به مقیاس 1:1 پلات گرفته شد و توسط کارتون پلاست (و نایلون در زیر آن) قالب ها به ارتفاعی مشخص ساخته شد . با برش کارتون پلاستها به ارتفاع معین و چسباندن آنها روی خط قوس روی نایلون این مرحله قالب سازی انجام شد.

نکته اساسی در این میان اینست که ازآنجایی که برخی تویزه ها کامل نبودند باید زاویه فضایی برخورد این تویزه های ناقص با تویزه های کامل محاسبه و در داخل قالبها لحاظ میشد.

پس از درزگیری های قالب ها و آجرگذاری پشت قالبها (برای عدم ایجاد تغییر شکل قالب) ملات گچ آماده شد و داخل قالبها ریخته میشد ، و مقداری از سر قالب خالی از گچ میماند تا با دوغاب گچ برای داشتن نمایی تمییز تر و زیبا تر، پر شود.
در همین زمان نقشه های پلان دقیق قوسها روی زمین توسط گچ ترسیم شد تا جای پایه ها و دیگر اجزا مشخص شود.
پس از گذر یک شبانه روز قالبها باز شدند و تویزه ها یکی پس از دیگری توسط ملات در جای خود قرار گرفتند به صورتیکه هرلحظه در نصب باید تویزه تراز میشد و دقیقا قرارگیری اش چک میشد.
تااینکه تمام تویزه ها در جای خود قرار گرفتند و تویزه های ریز تر که در بین همه تویزه ها قرار میگرفتند توسط تیشه بخشهای اضافشان جدا  و در جایگاهشان نصب می شدند و درنهایت کار نازک کاری و صیقل دادن سطوح ملاتها و خود تویزه ها انجام شد.

تصاویر به ترتیب مراحل کار، گویای فرآیند ساخت هستند.
همینطور در زیر فایل سه بعدی (راینو) تویزه های یکی از طاقها برای دانلود گذاشته شده است

دانلود فایل راینو سه بعدی تویزه ها
حجم: 508 کیلوبایت



نظرات (۲)

  • علیرضا هوشمندی
  • بسیار عالی
     همواره با دیدن این تصاویر که دانشجویان کار های عملی به صورت یک یکم و به صورت کاملا واقعی و اجرایی را میسازند بسیار لذت می برم .
    امید وارم این کار ها رو رها نکنید . منتظر کار های بعدیتون هم هستیم  .
  • فردین طهماسبی
  • خیلی تجربه خوبیه. بنظرم این کارهایی که تو دانشگاها میشن اگه برای جاشون و کاربریشون (درموارد خاص) فکر بشه میتونه تا سالها تو محوطه بمونه و جوابگو باشه. مثلا مجسمه هایی که تو دانشگاه خودمون هست (و احتمالا تو دانشگاه شما) بعضا چون به عملکردشون فکر شده باقی میمونن.
    نمونه خلافش سازه ابرخشت من درآوردی است که تو دانشگاهمون ساخته شده و اصلا با هیچ چیزی هماهنگی نداره و عین زیگیل چسبیده یه جا! خب این اعجوبه بدقواره خیلی زود زاید بودن خودش رو نشون داد و علیرغم تلاشی که برای برپاییش شد، تنها به پدیده های دانشگاه یه چیز مازاد اضافه کرده و هیچ فایده ای نداره! متاسفانه ابرخشت تخریب کردنشم سخته! بخصوص که با سیمان ساخته شده باشه!

    نظرات خود را در زیر بنویسید

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی