معماری ما

تجربه را تجربه کردن خطا ست
معماری ما
همراهی با خبرنامه‌ی معماری ما
آخرین نظرات


هرروز بسیاری از ما فکر میکنیم که چرا بناهای ارزشمند ما رو به ویرانی میرود و گاه گاه میشنویم که برای ساخت و ساز های شان بناهای تاریخی را تخریب میکنند.

مسئله تخریب نیست مسئله تخریب بدون تلاش برای احیا است.

مسئله هویت ماست که برای شان و برای مان ارزشی دارد؟

چقدر ما مقصریم و چقدر آنها؟

اگر ما تنها شعار میدهیم که معماری ما

پس هزاران سال معماری ما را باید بوسید و کنار گذاشت...

کاخ ثابت پاسال (قصر سنگی تهران / کاخ ورسای ایران)

کاخ ثابت پاسال که با عنوان "کاخ ورسای ایرانشناخته می‌شود در آغاز متلق به حبیب الله ثابت (معروف به ثابت پاسال) سرمایه‌دار نامور ایرانی در پیش از انقلاب بوده است که پس از انقلاب مصادره شد. این ساختمان به عنوان بزرگترین خانهٔ تهران در انتهای شمالی خیابان جردن در منطقه تجریش تهران جای گرفته است و معماری آن از روی الگوی معماری قصر پتی تریانو (تریانوی کوچک) در ورسای ساخته شده است.

این خانه متعلق به دوره محمدرضاشاه پهلوی با مساحت بیش از ۱۱ هزار و ۵۴۳ متر مربع و پیش از انقلاب، گران‌ترین و بزرگ‌ترین خانه شهر تهران بوده است به طوریکه ارزش آن در آن زمان ۱۵ میلیون دلار براورد شده بود.

 

در کتاب "من و فرح پهلویج سوم، ص 1323 درباره ی این بنا آمده است 

که مردم تهران آن را قصر سنگی می نامیدند.

 

و اما اکنون...

به گزارش ایسنا (14 خرداد 1394) با این وجود هیچ‌کدام از کارشناسان و متولیان میراث فرهنگی از وجود این خانه اطلاع ندارند. به نظر می‌رسد گزارش‌های منتشر شده ی این روزها تازه آن‌ها را متوجه حضور این خانه کرده است، خانه‌ای که هرچند پس از انقلاب بنابر اطلاعات درج شده در منابع تاریخی، اتفاقات تاریخی زیادی در آن رخ داده است، اما مشخص نیست که چرا در طول سال‌های گذشته این بنا را نشناخته‌اند و در فهرست آثار ملی ثبت نشده است.

و این روزها خبر گودبرداری و تخریب این بنای ارزشمند و ساخت برجی 9طبقه در راه است...

تنها باید گفت چرا؟ خانه ی ارزشمند تاریخی ما کاخ ورسای ما این چنین حفظ شود؟

و این بزرگترین خانه ی تهران که با نبودنش و اهمیت ندادن به آن قطعا تکه ای از هویت ایران خط خواهد خورد...

 



خانه ی عامری های تهران



عمارت و باغ تاریخی عامری ها واقع درمنطقه 12 شهر تهران از جمله خانه - باغ های اواخر دوره قاجار است که در سال 1305 هجری شمسی بنا شده است.

این خانه - باغ توسط بزرگ خاندان عامری «میرزا جواد خان عامری» در زمینی به مساحت دو هزار و 750 مترمربع در ضلع جنوبی غربی میدان فردوسی از املاک خاندان امین دارالضرب از افراد مشهور دوران قاجار و احداث کنندگان اولین کارخانه های ملی بعد از دوران امیرکبیر و همچنین از موسسان اولیه بانکداری در ایران بنا شده است.

در کنار عمارت و باغ عامری­ ها، خانه «امیر هوشنگ ابتهاج» معروف به «ارغوان» و «ساختمان دفتر اولین کارخانه سیمان تهران» مربوط به دوره پهلوی دوم و اول قرار دارد که این دو بنا در سال های 87 و 84 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیدند و برهمین اساس هرگونه ساخت و ساز در کنار این آثار بر اساس قوانین مصوب میراث فرهنگی کشور و مصوبه شورای اسلامی شهر تهران ممنوع است.

همچنین در کنار عمارت و باغ عامری­ ها خانه ­ها و مسافرخانه­ هایی که از دوره پهلوی باقیمانده بود، به بهانه ساخت مجمتع تجارت جهانی فردوسی و تبدیل این مجتمع به بورس طلا و جواهرات تخریب شدند وبدون درنظر گرفتن حریم دو بنای ثبتی و قرارگیری درمجموعه حفاظت شده این آثار، این مجتمع ساخت و ساز را ادامه داد و بارها به حریم خیابان فردوسی تجاوز کرد که مورد اعتراض مدیران شهری نیز قرار گرفت.

و اما اکنون...

مالک مجتمع تجارت جهانی فردوسی در سال 91 عمارت تاریخی عامری­ ها را که در سال 1383 جزو بناهای ارزشمند از سوی میراث فرهنگی استان تهران شناسایی شده بود را خریداری و کار تخریب آن را آغاز کرد.

و نتیجه ی آن مجتمع تجاری فردوسی است که در هنگام اجرا دارای مشکلات و تذکرات زیادی بود و نگرانی و خطر جدی ریزش آن وجود دارد.


اگر هم از دست میدهیم

مسئله این است

چه چیز بدست می آوریم...

نظرات (۵)

  • مینا یاسمی
  • مایه ی تاسف است واقعن...
    (عکس اول یک بار تکرار شده)
    پاسخ:
    بله عکس اول به عنوان صفحه ی اول و معرفی بنا قبل از ادامه مطلب بود و عکس دوم هم برای معرفی عنوان بعدی و همون بنا و بعد از ادامه ی مطالب. 
  • محمّدعلی هنردوست
  • تا بحال به این فکر کردید که ما به نوبه ی خودمان حاضریم چقدر برای حفظ این آثارمون هزینه کنیم؟

    چقدر از جان و مال و آبرو و مقام و احترام خودمون حاضریم بگذریم؟

    اصلا ریشه این موضوع چیه که فقط آدم دوست داره حفظشون کنه؟


  • پریسا نجفی
  • کاملا موافقم
    اگر روزی افرادی جان و مال و یا حتی آبرو شونو دادن و ما و یا آنها اون بنارو له کنیم،  اصلا معماری معنی خواهد داشت؟ اگر قرار باشه بنایی ارزشمند ساخته بشه و روزی خراب ( البته مسئله نوع و هدف از تخریب هم مهمه) بشه اصلا چرا ساخته بشه؟ 
    ما اگر شعار معماری ما نمیدیم ولی در عمل هم کاری نمیکنیم چون یاد نگرفتیم...
  • مینا یاسمی
  • بله ممنون :)
    پاسخ:
    ممنون از توجه شما ؛)
  • مونا وزیرپور
  • پاراگراف آخر بسیار تأثیر گذار بود...
    ممنون
    پاسخ:
    اگر بخواهیم واقع بین باشیم بعضی از بناها با شرایط خاص شاید تخریب شدن آنها نفع نیز داشته باشد اما واقعا باید اندیشید در ازای آن چه میپردازیم و چه چیز بدست می آوریم و ارزش هارو مقایسه کنیم. 

    نظرات خود را در زیر بنویسید

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی