معماری ما

تجربه را تجربه کردن خطا ست
معماری ما
همراهی با خبرنامه‌ی معماری ما
آخرین نظرات

۴۱ مطلب با موضوع «معماری ما :: ما We» ثبت شده است

 
من ادعا می‌کنم که شما هنرمندید؛
چه یک دانشجوی معماری باشید یا یک رهگذر در عالم وب! منظورم این است که با این حد از گستردگی ابزارها و امکانات، خیلی سخت است که یک اثر هنری خلق نکرده باشید. یعنی تا الان با گوشی‌تان یک عکس زیبا نگرفته‌اید؟! طبیعی است که وقتی که از صبح تا آخر شب توسط کانال‌ها و اینستاگرام، مدام تصاویر زیبا و موسیقی ببینید و بشنوید، «شاخک‌های هنردوستِ شما» حساس شود. شما با ابزارهای قدرتمند بیانِ هنر فقط چندمگابایت فاصله دارید و می‌توانید به راحتی دانلودشان کنید! گاه احساس می‌کنم که ما تعداد زیادی هنرمند آماتوریم که گرد یکدیگر جمع شده‌ایم. درست که -با توجه به گسترش ابزار‌ها- امروزه تعداد هنرمندان آماتور نسبت به ادوار گذشته بسیار بیش‌تر شده، اما همیشه‌ و در طول تاریخ تعداد هنرمندان خیلی بیش‌تر از آن است که می‌پنداریم. نام چندانی از آن‌ها باقی نمی‌ماند و آثارشان فراموش می‌شود و معمولا آن‌هایی جاوید می‌شوند که برای قدرت و حکومت تلاش کنند و آثارشان مقیاسی بزرگ‌تر و اهدافشان هم‌سوی با حکومت باشد و این مساله در حوزه معماری پررنگ‌تر هم می‌باشد. ملامتی نیست که کسی نام هنرمندان آماتور را به‌خاطر نسپارد؛ ولی این‌که تمام هنر و هنرمندان آماتور بعنوان یک جمعیت بزرگ فراموش شوند بحران‌آفرین است. بیایید تا تبعات این بی‌توجهی را بررسی کنیم...

مدت تالیف پست: 200 دقیقه / مدت مطالعه: 10 دقیقه

  • محمد فرید مصلح

اما معماری بهایی؛ جدا از بحث اخلاقی و اجتماعی که چقدر بهاییت را می‌توان یک مسلک گرفت، یک معمار بهایی چنین عقیده‌ای دارد؛ بنابراین با دینی روبروییم که با توجه به ایرانی بودن پیامبرش و نزدیکی تعالیم کلی آن با اسلام انگاری که دینشان، یک نوگرایی ایرانی-اسلامی است و از این جهت شاید معماری اش هم قابل الهام و قابل بررسی باشد که در عبادتگاه «لوتوس» کاملا مشهود است. اما نکته‌ی قابل توجه، سبک معماری ای است که امانت برای بعضی اثار بهایی خود انتخاب کرده: نئوکلاسیک رومی و نه ایرانی یا اسلامی!

  • محمد فرید مصلح

کاریکاتورهای آموزش عرفی

محمد فرید مصلح |


از قرن هجدهم که فنون نو وارد معماری شد، آدمی اجازه یافت تا از برخی محدودیت‌هایی که تا پیش از آن طبیعت جلوی پایش گذاشته بود، گذر کرده و ساختمان‌هایی بزرگ‌تر و با تناسباتی جدید بنا کند. تحولاتی که در حد تغییر سبک نماند و لازم بود تا معماران از سنت های خویش دست کشیده و به تجربه بکوشند تا ساحت‌های اجتماعی، فرهنگی و زیبایی‌شناسانه‌ را بازتعریف کنند. بدنبال این تغییرات، شرایط ایجاب می‌کرد تا آکادمی‌های آموزش معماری با رویکرد جدید تاسیس گردد که آغاز آن در ایران همگام با تولد رشته‌ی مهندسی معماری در دانشگاه تهران بود. اما بیاییم و در رویکرد آموزشی خویش مداقه کنیم:

  • محمد فرید مصلح

1- تجربه‌ی ساخت خانه‌ی ایگلویی

 به لطف بارش نعمت الهی و سفید پوش شدن تهران، «کودک درون برف»مان فعال شد. من هم از فرصت استفاده کردم و خانه‌ی «ایگلویی» ام را بنا کردم.

مدت تالیف پست: 120 دقیقه - مدت مطالعه: 10دقیقه 

  • محمد فرید مصلح


روزبه. مدرسه ای که با 803 دانش آموز در پنج مقطع پیش دبستانی، دبستان، راهنمایی، دبیرستان و پیش دانشگاهی فعالیت داشته و دارد و در سال 1368 شروع به فعالیت کرده است. اما چطور ممکن است بعد از 28 سال از زندگی این مجموعه در کانون بافت مسکونی، مجوز ساخت یک مجموعه اداری بلند مرتبه در باغ همجوار مدرسه و یک دادسرای خانواده در کوچه ی مدرسه، روبروی در مجموعه راهنمایی صادر شود؟

تعالی معماری زمینه گرا چگونه در زندگی یک مدرسه و دادسرا به شکوفایی خود می رسد؟

مدت تالیف پست: 300 دقیقه/ مدت خواندن پست: 12 دقیقه

  • علیرضا هوشمندی


وقتی که بحث پرونده ی آموزش معماری باشد توجهمان بیشتر معطوف به آموزش تخصصی و دانشگاهی می‌شود. در حالی که آموزش می‌تواند معنای کلی گرفته و تمام جامعه را پوشش دهد. آن هم وقتی که صحنه‌ی هنرنمایی ما و بساز بفروش ها به وسعت یک شهر باشد و تماشاچیانش مردمی به وسعت یک جامعه. بیایید این‌بار با مخاطبان معماری روراست باشیم و آن‌ها را وارد صحنه کنیم. شاید کلید اصلاح شهر در دستان مردم باشد. 

مدت تالیف پست: 360 دقیقه، مدت خواندن پست: 15 دقیقه

  • محمد فرید مصلح

خطی که از معمار برجای می­ماند و اثری که معمار طراحی می­کند برآمده از برسنج­های (پارامترهای) مختلفی بوده و هست که با گذشت زمان کم و زیاد شده­ اند و اشکال جدیدتری به خود گرفته ­اند. نکته ­ی کلی آن است که عوامل اثرگذار بر شکل ­گیری این برسنج­ها امروز احتمالا متعددتر از هر زمان دیگری در سیر تجربیات بشر است. در زمانه­ ای که اضداد متعددی در جوامع انسانی کنار هم گرد آمده ­اند، یک شاگرد معماری باید حوزه ­های مهم را شناسایی  و اطلاعات موثر را از میان انبوه اطلاعات و حوزه­ های گوناگون فراخوان کند. اما پرسش اصلی این نوشتار آن است که هدایت و راهبری این شاگرد چگونه باید صورت بگیرد؟ نقش استاد و راهبر در پرورش قوه ­ی درک و تحلیل شاگرد چیست و اساسا چقدر این امر قابل آموزش است؟

مدت تالیف پست: 100 دقیقه / مدت خواندن پست: 7 دقیقه
  • فردین طهماسبی

بعضی وقت‌ها حس آن دانش‌آموز اول دبستانی‌ای را دارم که هیچ‌گاه خودش را با چهارم پنجمی‌ها مقایسه نکرد. زیرا هیچ چیزی نتوانست به او بفهماند که فاصله‎ی بین او و پایان دبستان آن‌قدرها هم نیست. الا گذر زمان! حالا هم دقیقا به همان نقطه رسیده ام. زمان بار دیگر به من فهمانده که فاصله‌ام با پایان کارشناسی آن قدرها نیست. (نگارنده یک سال چهارمی است!)
اما ماجرا یک تفاوت بسیار جدی دارد:
مدت تالیف پست: 90 دقیقه/ مدت خواندن پست: 5 دقیقه
  • محمد فرید مصلح

زمانی پدیده ای وجود داشت به نام استاد و شاگرد و داستان هفت خوان رستم برای رسیدن به آنچه که استاد در توان شاگرد می بیند. پیش از آنچه که معماری به عنوان یک علم تدریس شود، شاگرد آرزو داشت که روزی بتواند در سفره ی استاد بنشیند و از او رسم زندگی کردن بیاموزد و اگر استاد وی را در ادب می دید، دستش گرفته و او را به آنچه که از خود بهتر است هدایت می کرد. یک مناره را استاد می سازد و دیگری را شاگرد، از حسن اعتماد استاد بر آنچه که در توان شاگرد می بیند.
 " کسی هست واسه فردا یه طرح واسم جور کنه؟ هرچی باشه هزینش رو میدمااا. کسی هست ماکتم رو هم بگیره بسازه و شیت ببنده؟ اگر طراحی هم بکنه که دمش گرم. هر چی باشه هزینش رو میدمااااا."

مدت تالیف پست: 60 دقیقه / مدت خواندن پست: 12 دقیقه

  • علیرضا هوشمندی


پدربزرگ من برای سال هاست که در شهرستانی در استان فارس زندگی می کند. جایی که در طول دهه های اخیر هم چون تهران و در مقیاسی کوچک تر توسعه یافته و روند روبه رشدی در افزایش وسعت و جمعیت داشته است. پدر بزرگ من در طول این مدت برای سال ها با این شهرستان خو گرفته. تفریحش پیداروی است و هر روز صبح مسافتی طولانی را برای رسیدن به بازار طی می کند. نان می خرد و عصر هم به منزل بزرگ و حیاط دار خود باز می گردد.
مدتی پیش پدربزرگ تصمیم گرفت تا برای دیدن ما نوه ها و فرزندانش، عازم سفری چند روزه به تهران شود. ابرشهری پرجمعیت و رنگارنگ، از این حیث که در هر ناحیه، کیفیت های فضایی متفاوتی را می توان ادراک کرد. اما مقصد او سعادت آباد بود، محله ای که حداقل عرفا جزو مناطق لوکس و بالاشهر حساب می شود. 
در طول این چند روز او از خانه ی بزرگ و با حیاط با صفایش دل کنده بود و در قالب زندگی آپارتمانی، در تلاش بودم تا در عوض این محرومیت، او را با فضاهای عمومی شهری چون پارک و مسجد نزدیک تر کنم تا از کمبودی که دچارش شده بود رهایی یابد.
اما چرا موفق نمی شدم؟
مدت تالیف پست: 120دقیقه، مدت خواندن پست: 10 دقیقه
  • محمد فرید مصلح

چند روزی پیش در کلانشهر تهران به همت مسئولان محترم شهری، شاهد افتتاح مجموعه‌ای جدید به‌نام "ایوان انتظار" یا "پلازای ولیعصر" بودیم. در شهری که امنیت روانی و عملکردی پیادگان در موقعیتی شدیدا مخدوش قرار دارد افتتاح هر پروژه با شعار احترام به عابرین جالب توجه است. در این نوشتار قصد داریم با نگاهی تحلیلی بررسی کنیم که اساسا پلازا به چه فضایی گفته می‌شود، چه ویژگی‌هایی از یک محوطه‌ی شهری می‌سازد، سرزندگی چگونه تعریف می‌شود، ایوان شهری چیست و مفاهیمی نظیر آن.

مدت تالیف پست: 120 دقیقه / مدت خواندن پست: 10 دقیقه

  • فردین طهماسبی


سالانه تعداد بسیار زیادی بی خانمان در شهر بی خانمان تر می شوند و تعدادی به این جمع افزوده می شوند. گورخوابهای تهران نیز به سرعت به فراموشی سپرده شده اند؛ همانند حادثه ی پلاسکو. این رویداد در شهر لوس آنجلس هم دیده می شود. 47000 نفر در لوس آنجلس بی خانمان اند و نسبت به سال 2015 این مقدار 5.7 درصد رشد داشته است. این عدد در کشور آمریکا 500000 نفر است. ورکشاپ گروه مد ( martin architecture and design workshop)در دانشگاه معماری کالیفرنیا( university of southern california school of architecture) توسط دانشجویان معماری، به طراحی خانه های موقت، مدولار و قابل جابجایی می پردازد.

آیا ما به عنوان دانشجوی معماری، و یا یک معمار، دغدغه ای برای طراحی خانه برای این اقشار جامعه داریم؟


مدت تالیف پست: 70 دقیقه/ مدت خواندن پست: 12 دقیقه

  • علیرضا هوشمندی


ساختن یک خانه‌ی روستایی با گذاشتن خشت بر روی خشت و سنگ بر روی سنگ آغاز می‌شود. تجربه‌ای جمعی که مبتنی بر تجربه است. نه تنها تجربه‌ی شخص سازنده و همراهانش، بلکه تجربه‌ی انسان‌هایی که در سالیان قبل از او با همین خشت و سنگ و بر همین زمین‌ها خانه می‌ساختند. مشاهدات امروزی معماران و معماری‌پژوهان در روستاها موید آن است که تجربه‌ی سازندگان روستایی منتج به شکل‌گیری خانه‌هایی می‌شود که بدون صرف محاسبات و تکنولوژی پیچیده‌ی روز، در پایدارترین وجه خود بروز می‌کنند و گاه تا سالیان بعد نیز باقی هستند. ساختمان‌هایی که از معماری غنی روستایی بهره‌مند می‌شوند در برابر نیازهای اقلیمی، تغییرات کارکردی، مناسبات اجتماعی و محلی و... به نیکی پاسخگواند. این مهم نه فقط در ایران، بلکه در کشورهای دیگری که سابقه‌ی یکجانشینی آن‌ها به گذشته‌های دور برمی‌گردد، دیده می‌شود. معماری روستایی به سبب تجربه و مشاهده‌ی پیوسته‌ی نسل‌های متوالی که در هر روستا زندگی کرده‌اند ظرفیت‌های قابل توجهی برای انعطاف‌پذیری و حل تعارضات پیش روی خود دارد. به نظر شما ساخت‌و‌ساز در روستاها چه تفاوتی با شهر دارد؟ چه ویژگی‌هایی در طراحی خانه‌های روستایی هست که آنها را ماندگارتر می‌کند؟ و تا چه اندازه پیوند این دو گونه از معماری را موفق می‌دانید؟

 

  • فردین طهماسبی

بافت شناسی مختصر پاریس

محمدعلی هنردوست |



در این پست، مختصر به بررسی بافت های گوناگون در طراحی و معماری پاریس می پردازیم...

  • محمدعلی هنردوست


در پستهای قبلی تحت عنوان بنگریم پیمانه را (قسمت اول و دوم) به بررسی اجمالی و توصیفی معماری و فضاسازی در بازیهای رایانه ای اشاره کردیم. با ذکر این نکته که نگارنده خود کمتر زمانی را صرف انجام چنین بازیهای مینماید و تمام تصاویر و فضاهای بررسی شده از منابعی غیر از تجربه شخصی برداشت شده اند. این پست به عنوان آخرین پست از این مجموعه قصد دارد تصاویری چند از فضاسازی در بازیهای رایانه ای با سبکی متفاوت را به نمایش گذارد.


  • فردین طهماسبی


نما به طور کلی یکی از صفحات خارجی ساختمان است که معمولا در اکثر ساختمان ها صفحه ی جلویی به عنوان نمای اصلی ساختمان شناخته می شود.

در این مطلب قصد داریم به بررسی کوتاهی در مورد نما در دو شاخه ی کلی بپردازیم: 1- هر نما به تنهایی به عنوان عنصر هویت بخش به ساختمان 2- ارتباط نماهای مختلف با یکدیگر به عنوان عناصر سازنده ی بخشی مهم از منظر شهری


  • مینا یاسمی


در این پست خواهیم دید که مشاهیر معماری، معماری را چطور تعریف کردند...

  • محمدعلی هنردوست

در قسمت نخست پست "بنگریم پیمانه را" به بررسی چند شات از بازیهای رایانه ای پرداختیم. هدف این پستها آنست که بازیهای رایانه ای را از منظر فضایی که بازی در آن جریان دارد بررسی کند. عناصر طبیعی، معماری فضا، نور، رنگ و... در راستای موضوع، زمان و مکان بازی به کار گرفته میشوند. تلاش بر آن است که با مشاهده و بررسی مختصر تصاویر بازیهای مختلف به این موضوع بپردازیم و با نمونه هایی از آن آشنا شویم. در این میان نام بازی و سال ساخت آن مورد توجه نیست و صرفا فضاهایی که در بازیهای رایانه ای دیده میشوند مدنظر است.
  • فردین طهماسبی


میدود، میچرخد، میپرد، پنهان میشود، تیراندازی میکند. اینها بخشی از رفتارهای کاراکتری است که کاربر با آن هم ذات پنداری میکند. در بازیهای رایانه ای به هر سبک و ژانری، غالبا کاراکتری وجود دارد که کاربر با آن همراه میشود. همگام با آن به کشف دنیای بازی میپردازد، قوانین بازی را اجرا میکند و برای دقایقی کارهایی را که از وی خواسته میشوند انجام میدهد. تمام این الگوهای رفتاری در دنیایی رخ میدهند که کاربر بخشی از آن است. به واسطه کاراکتری که در اختیار دارد شروع به مکاشفه میکند. فضاها را در مینوردد، ابعاد را احساس میکند و ساختمانها (یا به عبارت مناسبتر، فضاها) را میبیند. این فضای سه بعدی (یا به عبارت بهتر دو و نیم بعدی) علاوه بر تامین شرایط فیزیکی رخ دادها و فعالیتها، به واسطه نور، رنگی که در حجمش نمایان است، ماهیت سه بعدی اش، تزیینات، همخوانی با شرایط مکانی و زمانی سناریوی بازی و... بر کاربر اثر میگذارد. یک بازی باورپذیر در وهله اول میتواند کاربر را در فضاهایی حرکت دهد که با منطقه جغرافیایی و زمان جریان بازی همخوان باشد. سلسله پستهای "بنگریم پیمانه را" تلاش دارد تا معماری فضاها در چند بازی معروف و پرکاربر را همراه با شما به نظاره بنشیند.

  • فردین طهماسبی


ما در کره ای زندگی می کنیم که عناصر سازنده ی آن عناصر سازنده ی وجود خاکی ما نیز هستند. طبیعت یعنی ماهیت اصلی وجود این کره ی خاکی ، روز به روز از زندگی های کنونی ما فاصله می گیرد و جای خود را به خود خواهی و اندوه می دهد. چرا ما معمار ها نمی توانیم کارفر مایان خود را قانع کنیم تا آنچه که درست است را بسازند ؟چرا باید همواره آن چیزی را ساخت که بیشترین سود مالی را صرفا دارد ؟ 

در پروژه کنونی خواهیم دید که اولین اثر معماری برزیلی ، در نیویورک چطور توانسته است با ایده معمارانه ی خود طبیعت و زندگی را ترکیب نماید. 


  • علیرضا هوشمندی

مدرسه ایده آل ما

محمدعلی هنردوست |


دغدغه های معماری را با روشهای متنوعی می توان پاسخ داد. این بار میخواهیم با کمک گرفتن از دانش آموزان، معماری مدرسه ایده آل شان را کشف کنیم.
از نگاه دانش آموزان ما، مدرسه ایده آل ما چگونه باید باشد؟
  • محمدعلی هنردوست

دردی به اسم تغییر اسم

محمد فرید مصلح |
بازخوانی یک درد فرهنگی

به گواه آمار فروش کتب «رباعیات خیام» و «دیوان حافظ» در مغرب زمین، فارسی را می توان یکی از شاعرانه ترین زبان های موجود دانست و مسلما شعر در زبانی شکوفاست که غنای ادبی کافی داشته باشد. اما مساله ای که در این پست به آن اشاره خواهم کرد، نه تنها ایرادی بر زبان فارسی نمی گیرد که ما را به خاطر مسولیتمان مذمت می کند.

  • محمد فرید مصلح

ما و طبیعت نداریم

علیرضا هوشمندی |


یکی از مهم ترین ویژگی های محیطی که همواره در تمامی پروژه های معماری سعی شده است تا به آن توجه شود، امکان ایجاد فضایی است که  در تعامل با طبیعت اطراف باشد. گروه معماری نیشیزاوا در پروژه ی کنونی، سعی داشته است که به این مهم دست یابد. 

آیا رسیدن به این کیفیت، در زندگی های کنونی ما، دست نایافتنی است ؟ و چرا ما به نبودن طبیعت عادت کردیم؟


  • علیرضا هوشمندی

جایی برای زندگی


معماری ما - پردیس زنجیریان (دانشجوی کارشناسی معماری - دانشگاه تهران)

بیایید یک بار هم که شده به مفهوم چیزی فکر کنیم که خواسته یا ناخواسته هرروز ما را درگیر خود می کند.

حس تعلق نسبت به یک فضای مشخص در ساده ترین شکل، به چه جایی جز خانه اطلاق می گردد؟

آیا خانه صرفا جایی است برای سکونت افراد؟ جایی تنها مختص حفاظت از آنان؟

طبق باور فارابی، خانه ها بر رفتار افراد تاثیر می گذارند (نقش تربیتی خانه).

او خانه را جایی برای رسیدن به کمال می داند.کمالی که از تناسب و تعامل درست افراد با محیط ناشی می شود.

چگونه "مردم" نباشیم؟

محمد فرید مصلح |

با نگاه به کتاب نقد بازی
می خواهم قوی ترین نیرو و موتور تغییرات را معرفی کنم. چیزی که با بررسی دیروز و در حال حاضر آینده را می سازد و اسمش را می گذاریم نقد!
با نگاهی به تاریخ معماری خواهیم دید که حقیقت ها نیستند که مسیر حرکت آینده را مشخص می سازد، که این واقعیت است که همه چیز را مشخص می کند (نقل به مضمون از بلوری و برداشت نگارنده)
  • محمد فرید مصلح